Çocukluktan Yaşlılığa: Yaşam Boyu Gelişim

Bir çocuğun konuşmaya başlamasını, bir ergenin kimliğini sorgulamasını veya ilk kez okula giden birinin yeni beceriler edinmesini gelişim olarak görmek kolaydır. Aynı sözcüğü kırk yaşında yaşamındaki öncelikleri yeniden düzenleyen, altmış yaşında bakım veren bir role geçen ya da ileri yaşlarda değişen bedensel olanaklarına uyum sağlayan biri için kullanmak ise daha az alışıldık gelebilir. Bunun nedeni, gelişimi çoğu zaman büyüme, ilerleme ve yetişkinliğe hazırlanmayla özdeşleştirmemizdir.

Oysa yetişkinlik, gelişimin ulaştığı son ve değişmez biçim değildir. İnsan yaşamında bazı değişimler çocuklukta daha hızlı ve görünür olabilir; fakat düşünme, kişilik, duygular, ilişkiler, toplumsal roller ve gündelik işlevler yaşamın sonraki dönemlerinde de değişebilir veya yeni biçimlerde süreklilik gösterebilir. Yaşam boyu gelişim yaklaşımı, bu dönemleri birbirinden kopuk kutular olarak değil, daha önce yaşananlarla daha sonra yaşanacakların bağlantı kurduğu tek bir gelişim sürecinin parçaları olarak inceler.